ادامه مطلب
تاريخ پنجشنبه ۳ اردیبهشت۱۳۹۴ساعت 14:26 نويسنده شیر کوچولو |

ﺩﻳﺸﺐ ﺁﺩﺭﻳﻨﻮ ﺑﺮﺩﻳﻢ ﭘﺎﺭﻙ ﺁﺏ و ﺁﺗﺶ. اﺯ ﻭﻗﺘﻲ اﻳﻦ ﭘﻞ ﻃﺒﻴﻌﺘﻮ اﻓﺘﺘﺎﺡ ﻛﺮﺩﻥ ﭼﻘﺪﺭ ﺷﻠﻮﻍ ﺷﺪﻩ. اﻭﻥ اﻭاﻳﻞ ﻛﻪ ﻣﻦ و ﻫﻤﺴﺮﻱ ﻣﻲ اﻭﻣﺪﻳﻢ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻛﺴﻲ اﺯ ﻭﺟﻮﺩ اﻳﻦ ﭘﺎﺭﻙ ﺑﺎﺧﺒﺮ ﻧﺒﻮﺩ. اﻳﻦ ﺭﺳﺘﻮﺭاﻧﻬﺎ و ﻓﻮﺩ ﻛﻮﺭﺗﻬﺎ ﻫﻢ ﺷﺪﻩ ﻣﺰﻳﺪ ﺑﺮ ﻋﻠﺖ ﺷﻠﻮﻏﻴﺶ.

ﺁﺩﺭﻳﻦ اﻭﻝ ﺳﻮاﺭ ﻛﺎﻟﺴﻜﻪ ﺑﻮﺩ. ﺑﻌﺪ ﻧﺰﺩﻳﻜﺎﻱ ﺁﺑﻨﻤﺎ ﭘﻴﺎﺩﻩ اﺵ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺮه. ﮔﻴﺮ ﺩاﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻛﺎﻟﺴﻜﻪ اﺵ ﺭﻭ ﻫﻞ ﺑﺪﻩ.

ﻳﻌﻨﻲ اﺯ اﻭﻥ اﻭﻝ ﺗﺎ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﻧﻮﺩ ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻴﻢ ﺳﻤﺖ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺁﻗﺎ ﺳﺨﺖ ﻣﺸﻐﻮﻝ اﻣﺮ ﺧﻂﻴﺮ ﻫﻞ ﺩاﺩﻥ ﻛﺎﻟﺴﻜﻪ ﺑﻮﺩ. 

ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻋﻴﺪﻱ ﻳﻪ ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ ﻭاﺳﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻛﻪ ﻓﻌﻼ ﺑﺮاﺵ ﺑﺰﺭﮔﻪ. اﻣﺎ ﺁﻗﺎ ﻋﺎﺷﻘﻪ. ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ ﺭﻭ ﻣﻴﺨﻮاﺑﻮﻧﻪ ﺯﻣﻴﻦ و ﭼﺮﺧﺎﺷﻮ ﻣﻴﭽﺮﺧﻮﻧﻪ. ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺗﻮﻱ ﭘﺎﺭﻙ ﻫﺮﺟﺎ ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ ﻣﻴﺪﻳﺪ ﺩاﺩ و ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻛﻪ ااااااﻱ ﻣﻦ ﺑﺮﻡ ﭼﺮﺥ اﻳﻨﻮ ﺑﭽﺮﺧﻮﻧﻢ.

ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﺁﺷﻨﺎﻳﻲ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺑﺎ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺭاﻧﻨﺪﮔﻲ ﺑﻮﺩ. ﺩﻭ ﺗﺎ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺷﺎﺭﮊﻱ ﻭاﺳﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻛﻪ ﺳﻮاﺭ ﺷﻦ. ﺳﻮاﺭ ﻳﻜﻴﺸﻮﻥ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﺗﺎ ﺩﻳﺪ ﻳﻪ ﻧﻲ ﻧﻲ ﺳﻮاﺭ اﻭﻥ ﻳﻜﻲ ﺷﺪ, ﺩاﺩ و ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻛﻪ ﻣﻦ اﻭﻧﻮ ﻣﻴﺨﻮاﻡ. 

ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺑﺮاﻱ اﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻛﻪ ﺑﭽﻪ ﺗﻮﻱ اﻳﻦ ﺳﻦ ﺭاﺣﺖ ﻣﻌﻨﻲ ﻗﻮﻝ ﺭﻭ ﺩﺭﻙ ﻣﻴﻜﻨﻪ.

ﺻﺒﺢ ﻛﻪ ﺑﺎﺑﺎﺵ ﻣﻴﺨﻮاﺳﺖ ﺑﺮﻩ اﺩاﺭﻩ, ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮﺩ. ﻫﻤﺴﺮﻱ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺪاﻓﻆﻲ ﮔﻔﺖ ﻋﺼﺮ ﻛﻪ اﻭﻣﺪﻡ ﻣﻴﺮﻳﻢ ﺩﺩﺭ.

ﻋﺼﺮ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮﻱ اﻭﻣﺪ, ﺁﺩﺭﻳﻦ ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﻋﺠﻴﺒﻲ ﺑﻴﻘﺮاﺭ ﺑﻮﺩ. ﻫﻮا ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ ﻧﺒﺮﻳﻤﺶ ﺑﻴﺮﻭﻥ. اﻣﺎ ﻳﻬﻮ ﺁﺩﺭﻳﻦ ﺩﺳﺖ ﻫﻤﺴﺮﻱ ﺭﻭ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﺮﺩ ﻛﻔﺸﺎﺷﻮ ﻧﺸﻮﻧﺶ ﺩاﺩ ﻛﻪ ﻳﻌﻨﻲ اﻳﻨﺎ ﺭﻭ ﭘﺎﺕ ﻛﻦ ﺑﺮﻳﻢ. ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻨﺪﻩ ﺩاﺭ ﺑﻮﺩ. ﻫﻴﭽﻲ ﺩﻳﮕﻪ.  ﻣﺎ ﻫﻢ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪﻳﻢ

ﻛﺎﺵ ﺭﻭﺑﺮﻭﻱ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﻮﻥ ﭘﺎﺭﻙ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﻣﻦ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻳﺒﺮﺩﻧﺶ اﻭﻧﺠﺎ اﻧﺮﮊﻳﺸﻮ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻛﻨﻪ.

ﺣﻴﺎﻁ ﻛﻪ ﻣﻴﺮﻩ ﻣﺪاﻡ ﻣﻴﺮﻩ ﺳﻤﺖ ﺩﺭ ﻛﻪ ﺑﺮﻩ ﺧﻴﺎﺑﻮﻥ ﻣﺎﺷﻴﻨﺎ ﺭﻭ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﻨﻪ ﻫﻲ ﺫﻭﻕ ﻛﻨﻪ.

 

 

 

تاريخ پنجشنبه ۳ اردیبهشت۱۳۹۴ساعت 10:29 نويسنده شیر کوچولو |

ﺳﺮﻭ ﻛﻠﻪ ﺯﺩﻥ ﺑﺎ ﻳﻪ ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ 14 ﻣﺎﻫﻪ ﭘﺮاﻧﺮﮊﻱ ﻛﻪ ﻫﻤﺶ ﻣﻴﺨﻮاﺩ ﺑﺪﻭﻩ و ﻛﺸﻮﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﺮﻳﺰﻩ ﺑﻴﺮﻭﻥ و ﺷﻴﻂﻨﺖ ﻛﻨﻪ ﻛﺎﺭ ﺭاﺣﺘﻲ ﻧﻴﺴﺖ. ﺧﺼﻮﺻﺎ ﻛﻪ ﻋﻼﻗﻪ اﻱ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺯﻱ ﻛﺮﺩﻥ ﻧﺪاﺭﻩ و ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺯﻳﺶ. ﺭﻭﺯا ﺭﻭ ﻣﻴﺸﻤﺎﺭﻡ ﺗﺎ ﺁﺩﺭﻳﻦ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﻪﺩﻭ ﺳﺎﻝ و ﻧﻴﻤﮕﻲ ﺑﺮﺳﻪ ﺑﺬاﺭﻣﺶ ﻣﻬﺪ ﻓﻘﻄ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ اﺯ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﻫﻤﺒﺎﺯﻱ و ﺧﻮﻧﻪ ﻧﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻧﺶ ﻧﺎﺭاﺣﺘﻢ. 

ﺩﻭﺳﺖ ﺩاﺭﻡ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﻪ ﺳﻦ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺳﻨﺎﺵ ﺑﺮﺳﻪ ﺗﺎ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻔﻬﻤﻪ ﻫﻤﺒﺎﺯﻱ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﻦ ﺧﻮﺩﺵ ﭼﻪ ﻃﻌﻢ ﺷﻴﺮﻳﻨﻲ ﺩاﺭﻩ ﻋﻠﻲ ﺭﻏﻢ ﺩﻋﻮاﻫﺎ و ﺷﺎﻳﺪ ﺗﺮﺵ ﺭﻭﻳﻲ ﻫﺎﻱ ﺑﭽﻪ ﮔﻮﻧﻪ.

ﺧﻴﻠﻲ ﺳﻌﻲ ﻣﻴﻜﻨﻢ ﺑﮕﺮﺩﻡ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻭﺳﺎﻳﻞ ﻣﺘﻨﻮﻉ ﺑﺮاش ﺟﻮﺭ ﻛﻨﻢ اﻣﺎ ﺑﻪ ﻳﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﻣﻴﺮﺳﻢ ﻛﻪ ﺩﻳﮕﻪ ﭼﻴﺰﻱ ﻧﻤﻮﻧﺪﻩ ﻛﻪ ﻭاﺳﻪ ﺑﺎﺯﻱ ﺑﺮاﺵ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ.

اﺯ ﻗﻮﺭﻱ ﻛﺘﺮﻱ ﺑﮕﻴﺮ ﺗﺎ ﻣﺘﺮ ﻧﻮاﺭﻱ و ﻗﺎﺑﻠﻤﻪ و ﻣﺎﮊﻳﻚ و ﻛﻔﮕﻴﺮ و ﺁﻭﻧﮓ ﺳﺎﻋﺖ و ﺧﻼﺻﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻏﻴﺮ از اﺳﺒﺎﺏ ﺑﺎﺯﻳﺎﺵ. 

ﻋﻤﺮ ﻣﻔﻴﺪ ﻋﻼﻗﻪ اﺵ ﺑﻪ ﻳﻪ اﺳﺒﺎﺏ ﺑﺎﺯﻱ 30 ﺛﺎﻧﻴﻪ اﺳﺖ. ﺩﻳﮕﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺮاﺵ ﺟﺬاﺏ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﺭﻭﺯاﻱ ﺑﻌﺪﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺪﺕ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮاﺵ ﻭﻗﺖ ﺑﺬاﺭﻩ.

ﻭﮔﺮﻧﻪ ﻋﻼﻗﻪ ﭼﻨﺪاﻧﻲ ﺑﻪ اﺳﺒﺎﺏ ﺑﺎﺯﻱ ﻧﺪاﺭﻩ. 

ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺑﺎﺯﻱ ﻛﻪ ﺩﻳﺪﻡ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺯ ﺑﻘﻴﻪ ﺩﻭﺳﺶ ﺩاﺭﻩ اﺯ اﻳﻦ ﭼﺮﺧﻬﺎﻱ ﺩﺳﺘﻪ ﺩاﺭﻩ ﻛﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺭاﻩ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﻴﮕﻴﺮﻩ و ﻫﻠﺶ ﻣﻴﺪﻩ.اﻭﻧﻢ ﺗﻮﻱ ﺷﻬﺮ ﺑﺎﺯﻱ ﻣﺠﺎﻧﻲ ﻛﺎﺩﻭ ﮔﺮﻓﺘﻪ.ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﻫﻤﺴﺮ ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﻫﻲ ﺑﺮﻭ اﺳﺒﺎﺏ ﺑﺎﺯﻱ ﻣﺎﺭﻛﺪاﺭ ﺑﺮاﺵ ﺑﺨﺮ. 

ﺗﺎﺯﮔﻴﺎ ﭘﺴﺮﻱ ﺑﻪ ﺯﺑﻮﻥ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺣﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﻪ. ﻣﺜﻼ ﻳﻪ ﭼﻴﺰﻳﻮ ﻣﻴﻨﺪاﺯﻩ ﭘﺎﻳﻴﻦ اﺯ ﻋﻤﺪ و ﻣﻴﮕﻪ " اﻭﻭ ﻭﻭﻭﻩ" ﻳﻌﻨﻲ اﻓﺘﺎﺩ.

ﺩﻳﮕﻪ ﺻﺒﺤﺎ ﻫﻤﺴﺮﻱ ﻛﻪ ﻣﻴﺨﻮاﺩ ﺑﺮﻩ ﺳر ﻛﺎﺭ, ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻴﻜﻨﻪ و ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻮاﺳﺸﻮ ﭘﺮﺕ ﻛﻨﻢ ﺗﺎ اﺯ ﺳﺮﺵ ﺑﻴﻔﺘﻪ.

ﻭﺿﻊ ﺁﺑﺮﻳﺰﻱ ﺑﻴﻨﻴﺶ ﻫﻢ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﻣﺎﺭﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﻧﻤﻴﻜﻨﻪ. ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺩﻧﺪﻭﻥ ﻫﻢ ﺩاﺭﻩ ﺩﺭﻣﻴﺎﺭﻩ و ﺣﺪﺳﻤﻮﻥ اﻳﻨه ﻛﻪ اﺯ ﺩﻧﺪﻭﻧﻪ.

ﻣﺎﻣﺎﻥ اﻳﻨﺎ اﻣﺮﻭﺯ ﺭﻓﺘﻦ ﺷﻤﺎﻝ ﻋﺮﻭﺳﻲ ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻮ

ﻣﺎ ﻣﻮﻧﺪﻳﻢ اﺑﺸﺎﻻ ﺁﺧﺮ ﻣﺎﻩ ﻛﻪ ﻋﺮﻭﺳﻲ ﭘﺴﺮ ﺩاﻳﻴﻤﻪ ﺑﺮﻳﻢ.ﺭاﺳﺘﺸﻮ ﺑﮕم اﻳﻦ اﻭﻟﻴﻦ ﻣﺴﺎﻓﺮﺕ ﭘﺴﺮﻱ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺩﻛﺘﺮ ﻫﻮﻻﻛﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻴﮕﻪ 18 ﻣﺎﻩ اﻭﻝ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻛﻮﺩﻙ ﺑﺎﻳد ﻳﻜﺘﻮاﺧﺘﻲ ﺣﻔﻆ ﺑﺸﻪ ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺩﻳﺪﻡ ﻧﻤﻴﺸﻪ. ﺗﺎ ﻫﻤﻴﻦ اﻻﻧﺸﻢ ﻫﻨﺮ ﻛﺮﺩﻡ.

ﻫﻮا ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻛﺮﺩ و ﺧﺎﻛﻪ

 ﻣﺎﻣﺎﻥ ﺗﻞ ﺯﺩﻩ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺭﻭﺩﺑﺎﺭ ﻫﻢ ﮔﺮﺩ و ﺧﺎﻙ اﺩاﻣﻪ ﺩاﺷﺘﻪ. ﺑﺎﺭ ﺗﺎﺑﺴﺘﻮﻥ ﺷﺪ ﻭﺩاﺳﺘﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ.

ﺁﺩﺭﻳﻦ ﻋﺎﺷﻖ اﻫﻨﮓ old mcdonald ﺷﺪﻩ ﭼﻮﻥ اﺯ ﺑﭽﻜﻲ ﺑﺮاﺵ ﻣﻴﺬاﺷﺘﻢ اﻣﺎ ﻧﺴﺨﻪ اﻳﺮاﻧﻴﺸﻮ ﻛﻪ ﺟﻢ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻣﻴﻜﻨﻪ, ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻪ. ﻫﺮ ﺟﺎ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺩﻭ ﺑﺪﻭ ﺑﻴﺎﺩ ﺑﺒﻴﻨﺘﺶ. ﻣﺠﺒﻮﺭﻳﻢ ﺑﺭاﺵ ﺑﺨﺮﻳﻢ ﭼﻮﻥ ﺗﻮﻱ ﻧﺖ ﻫﻢ ﻛﺴﻲ ﺁﭘﻠﻮﺩ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﺵ.

ﻳﺎﺩﻣﻪ ﻭﻗﺘﻲ ﺁﺩﺭﻳﻦ ﻳﻚ ﻣﺎﻫﺶ ﺑﻮﺩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩاﺷﺘﻢ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﻪ 4ﻣﺎﻫﮔﻲ ﺑﺮﺳﻪ. ﺑﻌﺪﺵ ﻛﻪ 4 ﻣﺎﻫﻪ ﺷﺪ, ﻣﻳﮕﻔﺘﻢﻛﻲ 1 ﺳﺎﻟﻪ ﻣﻴﺸﻪ. ﺣﺎﻻ ﻣﻴﮕﻢ ﻛﻲ 2-3 ﺳﺎﻟﻪ ﻣﻴﺸﻪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻢ. ﺁﺷﭙﺰﻱ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻨﺎﺭ ﻫﻢ. ﻛﺎﺭﺩﺳﺘﻲ ﺩﺭﺳﺖ ﻛﻨﻴﻢ. ﮔﺎﻫﻲ ﺭﺳﺘﻮﺭاﻥ ﺑﺒﺮﻳﻤﺶ و ﻏﺬاﻱ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﺨﻮﺭﻩ. ﺩﻧﺪﻭﻧﺎﺵ ﻫﻤﻪ ﺩﺭاﻭﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﻪ.

ﻫر ﺳﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﺷﻦ, اﺩﻡ ﺩﻭﺳﺖ ﺩاﺭﻩ ﻳﻪ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺷﻦ.ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻛﻪ ﻣﻴﺸﻦ ﻣﻴﮕﻪ ﻛﺎﺵ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ ﺑﻮﺩﻥ. ﻻاﻗﻞ ﺧﻴﺎﻟﺖ ﺭاﺣﺘﻪ ﻭﻗﺘﻲ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻴﺬاﺭﻳﺶ, ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎﺳﺖ.  ﺧﺨﺨﺦ

ﺁﺭاﻳﺸﮕﺎﻩ و ﺁﺗﻠﻴﻪ ﺑﺮﺩﻥ ﭘﺴﻤﻠﻲ ﺩﻳﺮ ﺷﺪﻩ

 ﺑﺎﻳﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻫﻨﺪﻟﺶ ﻛﻨﻴﻢ و ﺑﺮﻳﻢ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻋﻜﺲ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ.

 

تاريخ چهارشنبه ۲ اردیبهشت۱۳۹۴ساعت 14:5 نويسنده شیر کوچولو |

ﭼﻬﺎﺭﺷﻨﺒﻪ ﺑﻌﺪ اﺯ ﻣﺪﺗﻬﺎ اﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﻧﻴﺎ اﻭﻣﺪﻥ ﺁﺩﺭﻳﻦ ﺩﻟﻮ ﺑﻪ ﺩﺭﻳﺎ ﺯﺩﻳﻢ و ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻳﻢ ﻋﺮﻭﺳﻲ ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻮم و ﺁﺩﺭﻳﻦ ﻫﻢ ﺑﺒﺮﻳﻢ.

ﻫﻤﺴﺮﻱ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ اﻳﻨﻜﻪ آﺩﺭﻳﻦ ﻛﻤﻲ ﺁﺑﺮﻳﺰﺵ ﺑﻴﻨﻲ ﺩاﺷﺖ و ﺷﺒﻬﺎ ﻋﺎﺩﺕ ﺩاﺭﻩ 9 ﺑﺨﻮاﺑﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺮﺩﻧﺶ ﺑﻮﺩ. اﻣﺎ ﻣﻦ اﺻﺮاﺭ ﺩاﺷﺘم ﻛﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﺑﺒﺮﻳﻤﺶ و ﻋﻮﺿﺶ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ اﺯ ﺳﺎﻋﺖ ﺧﻮاﺑﺶ ﻳﻌﻨﻲ ﺣﺪﻭﺩ 9 ﺑﺮﮔﺮﺩﻳﻢ.

ﻋﺮﻭﺳﻲ ﺗﻮﻱ ﻳﻪ ﺑﺎﻍ ﺯﻳﺒﺎ ﺟﺎﺩﻩ ﺷﻬﺮﻳﺎﺭ ﺑﻮﺩ. ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺭﺳﻴﺪﻳﻢ ﺣﺪﻭﺩ ﺳﺎﻋﺖ 7 ﻫﻨﻮﺯ ﻋﺮﻭﺱ ﺩاﻣﺎﺩ ﻋﻘﺪ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻋﻘﺪ ﺭﻭ ﺗﻮﻱ ﻓﻀﺎﻱ ﺑﺎﺯ اﻧﺠﺎﻡ ﺩاﺩﻧﺪ و ﻭاﺭﺩ ﺳﺎﻟﻦ ﺷﺪﻥ.

اﺯ ﺁﺩﺭﻳﻦ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﻣﺎﻓﻮﻕ ﺗﺼﻮﺭاﺗﻤﻮﻥ ﺑﻮﺩ. اﻳﻦ ﻗﺪﺭ اﻭﻧﺟﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ و ﺧﻮﺵ اﺧﻼﻕ ﺑﻮﺩ و ﺧﻮﺵ ﻣﻴﮕﺬﺭﻭﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻭﺭﻣﻮﻥ ﻧﻤﺸﺪ. ﺗﻮﻱ ﺑﺎﻍ ﺑﺎ اﻭﻥ ﻛﻔﺸﻬﺎﻱ ﺟﻎ ﺟﻐﻴﺶ ﻫﻲ ﻣﻴﺪﻭﻳﺪ ﺳﻤﺖ ﺁﺑﻨﻤﺎ, ﺗﻮﻱ ﭼﻤﻨﺎ, ﺭﻭﻱ ﻛﺎﺷﻴﺎ,  ﺑﻪ ﻣﻴﺰ و ﺻﻨﺪﻟﻴﺎ, ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺰﺩ. ﭼﺮاﻏﺎ ﺭﻭ ﻟﻤﺲ ﻣﻴﻜﺮﺩ. ﺗﻮﻱ ﺳﺎﻟﻦ ﻣﺪاﻡ ﻣﻴﺪﻭﻳﺪ اﻳﻦ ﻭﺭ اﻭﻥ ﻭﺭ و ﻛﻴﻒ ﻣﻴﻜﺮﺩ. 

اﺭﻛﺴﺘﺮ ﻛﻪ ﻛﺎﺭﺷﻮ ﺷﺮﻭﻉ ﻛﺮﺩ و ﻫﻤﻪ اﻭﻣﺪﻥ ﻭﺳﻄ اﻳﻦ ﺷﻴﻂﻭﻧﻚ ﻫﻢ ﻣﺪاﻡ ﺑا ﺩﺳﺘﺎﺵ اﺷﺎﺭﻩ ﻣﻴﻜﺮﺩ ﻛﻪ ﺑﺮﻳﻢ ﻭﺳﻄ و اﻭﻥ ﻭﺳﻄ ﺣﻮاﺳﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻮﺩ. ﻫﻲ ﺫﻭﻕ ﻣﻴﻜﺮﺩ ﺩﺳﺖ ﻣﻳﺰﺩ ﺟﻴﻎ ﻣﻴﻜﺸﻴﺪ.

ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻛﻪ ﭘﺴﺮﻱ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻮﺯﻳﻚ اﺳﺖ?

ﮔﻴﺮ ﺩاﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﻩ ﺁﺷﭙﺰﺧﻮﻧﻪ. ﻫﻲ ﻣﻴﻜﺸﻴﺪﻳﻢ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩﻳﻤﺶ اﻳﻦ ﻭﺭ, ﻋﻴﻦ ﻓﻨﺮ ﺑﺮﻣﻴﮕﺸﺖ اﻭﻧﺠﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ.

ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮﻱ 3-4 ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺩﻭﺳﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻫﻲ ﻣﻲ اﻭﻣﺪﻥ ﭘﻴﺶ ﺁﺩﺭﻳﻦ ﻧﺎﺯﺵ ﻣﻴﻜﺮﺩﻧﺪ.ﺁﺩﺭﻳﻦ ﻫﻢ اﺯ ﺩﻭﺭ ﺑﺮاﺷﻮﻥ ﭼﺸﻢ و اﺑﺮﻭ ﻣﻲ اﻭﻣﺪ.

ﺧﻼﺻﻪ ﭘﺴﺮﻛﻢ ﻣﺎﻭﺭا ﺗﺼﻮﺭاﺕ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ. اﺻﻼ ﮔﺮﻳﻪ ﻧﻜﺮﺩ و ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﺮﻭﺳﻲ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩاﺷﺖ. 

ﺗﺎ 10:30 ﻣﻮﻧﺪﻳﻢ و ﻣﺎ ﺯوﺪﺗﺮ ﻗﺒﻞ اﺯ ﺷﺎﻡ ﺑﺮﮔﺸﺘﻴم.  ﺧﻮﺏ ﺷﺪ ﻣﻨﺘﻆﺮ ﺷﺎﻡ ﻧﻤﻮﻧﺪﻳﻢ.  ﺳﺎﻋﺖ 12 ﺷﺎﻡ ﺩاﺩﻧﺪ.

ﺁﺩﺭﻳﻦ ﻫﻢ ﺗﻮﻱ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺧﻮاﺑﺶ ﺑﺮﺩ. اﻭﻣﺪﻳﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﻟﺒﺎﺳﺎ و ﺟﺎﺷﻮ ﻋﻮﺽ ﻛﺮﺩﻳﻢ و ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮاﺑﻴﺪ.

ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺏ ﺷﺪ ﺑﺮﺩﻳﻤﺶ. ﺁﺧﺮ اﺭﺩﻳﺒﻬﺸﺖ ﻋﺮﻭﺳﻲ ﭘﺴﺮ ﺩاﻳﻴﻤﻪ ﺷﻤﺎﻝ. ﺧﻴﺎﻟﻢ ﺑﺮاﻱ ﺷﻤﺎﻝ ﺭﻓﺘﻦ ﺭاﺣﺖ ﺗﺮ ﺷﺪ. 

ﺭﻭﺯ ﺑه ﺭﻭﺯ ﻛﻪ ﻣﻴﮕﺬﺭﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻱ ﺁﺩﺭﻳﻨﻮ ﻣﻴﺒﻴﻨﻢ. اﻣﺮﻭﺯ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻡ ﻛﻪ ﻛﻢ ﻛﻢ ﺩاﺭﻩ ﻳﺎﺩ ﻣﻴﮕﻴﺮﻩ اﺟﺴﺎﻡ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺮﺝ ﺭﻭﻱ ﻫﻢ ﺑﭽﻴﻨﻪ. ﻗﺒﻼ ﻓﻘﻄ اﺯ ﺧﺮاﺏ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﺮﺟﻬﺎ ﻟﺬﺕ ﻣﻴﺒﺮﺩ.

ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺗﻤﺎم ﺣﺮﻓﺎﻣﻮ ﻣﻴﻔﻬﻤﻪ و اﮔﻪ ﻣﻴﻠﺶ ﺑﻜﺸﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭاﺗﻮ اﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻩ. ﻭاﻱ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻮﺗﻮﺭﻉ. ﺗﺎ ﺻﺪاﻱ ﻣﻮﺗﻮﺭ ﻣﻴﺸﻨﻮﻩ ﻣﻴﺪﻭﻩ ﺳﻤﺖ ﭘﻨﺠﺮﻩ و ﻣﻴﮕﻪ اﻫﻬﻬﻪ اﻫﻬﻪ.

ﺗﻮﻱ ﺧﻴﺎﺑﻮﻥ ﻛﻪ ﻣﻮﺗﻮﺭ ﻣﻴﺒﻴﻨﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺘﻤﺎ ﺳﻮاﺭﺵ ﺑﺸﻪ. 

ﺗﺎ ﻣﻮﺯﻳﻚ ﭘﺨﺶ ﻣﻴﺸﻪ ﺩﺳﺘﺎﺷﻮ ﻣﻴﺎﺭﻩ ﺑﺎﻻ و ﻧﺎﻧﺎﻱ ﻧﺎﻱ.  ﺩﺱ ﺩﺳﻲ. ﺗﺎﺯﮔﻲ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎﺵ ﭼﺸﻤﺎﺷﻮ ﻣﻴﮕﻴﺮﻩ ﺩاﻟﻲ ﻣﻮﺷﻪ ﻣﻴﻜﻨﻪ.

ﻋﺸﻖ ﺑﻴﺮﻭﻥ رﻳﺨﺘﻦ ﻛﺸﻮﻫﺎ ﺭﻭ ﺩاﺭﻩ. ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﭽه ﻫﺎ ﺗﻮﻭ اﻳﻦ ﺳﻦ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻛﺸﻒ ﻧﻴﺮﻭﻱ ﺟﺎﺫﺑﻪ اﻧﺪ.

ﻋﺎﺷﻖ ﻧﻮﻥ ﺧﺎﻟﻴﻪ. ﻧﻮﻥ ﺑﺮﺑﺮﻱ ﺧﺎﻟﻲ ﺑﺪﻱ ﺩﺳﺘﺶ و ﺁﻗﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻮﺭﻱ ﺑﺨﻮﺭﻩ. ﺑﻌﺪﺵ اﮔﻪ ﻣﻴﻠﺶ ﻛﺸﻴﺪ ﺭﻭﺵ ﻣﺮﺑﺎ و ﺧﺎﻣﻪ ﺧﺎﻟﻲ ﻣﻴﺨﻮﺭﻩ.

ﺩﻳﺮﻭﺯ ﻭﺭﻡ ﺩﻧﺪﻭﻥ ﺁﺳﻴﺎﻱ ﭘﺎﻳﻴﻨﺶ ﻫﻢ ﺗﺮﻛﻴﺪ و ﺯﺩ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ.اﻻﻥ ﺭﺳﻤﺎ ﭘﺴﺮﻱ 11 ﺗﺎ ﺩﻧﺪﻭﻥ ﺩاﺭﻩ و ﺩﻭاﺯﺩﻫﻤﻲ ﻫﻢ ﺷﺪﻳﺪ ﻭﺭﻡ ﻛﺮﺩﻩ.

ﺩﻳﮕﻪ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ. ﻭاﺳﻪ ﺩﺩﺭ ﻏﺮ ﺑﺰﻧﻪ و اﮔﻪ ﺯﻭﺩ ﺑﻴﺎﺭﻳﻤﺶ ﺧﻮﻧﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﻪ. ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺑﺎﺑﺎﺵ ﻛﻪ ﻣﻴﺮﻩ اﺯ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﻴﺪﻭﻩ و ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻴﻜﻨﻪ. ﻫﻨﻮﺯ ﻛﻠﻤﻪ ﺧﺎﺻﻲ ﻧﻤﻴﮕﻪ.  ﻓﻘﻄ ﺑﺎﺑﺎ, ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺒﻼ ﺁﺏ ﻫﻢ ﻣﻴﮕﻔﺖ. اﻣﺎ ﻣﺪاﻡ ﺑﺎ ﺑﺎﺑﺎﺑﺎﺑﺎﺑﺎ ﺑﺎ. ﺑﺎﺑﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺷﻌﺮ ﺧﻮﻧﺪﻥ و ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻧﻪ.

ﺑﻠﺪ ﺷﺪﻩ ﺟﻮﺭاﺑﺎﺷﻮ ﺑﻜﻨﻪ و ﻛﻼﻫﺸﻮ ﺩﺭ ﺑﻴﺎﺭﻩ اﺯ ﺳﺮﺵ. 

ﻋﺎﺷﻖ ﻫﻞ ﺩاﺩﻥ اﺟﺴﺎﻡ اﺳﺖ. ﻣﺪاﻡ ﺭﻭﺭﻭﻳﻜﺸﻮ ﻛﻪ ﻛﻼ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺘﻢ ﺗﻮﺵ ﻧﻨﺸﺴﺘﻪ و ﻧﻮﻱ ﻧﻮ ﻣﻮﻥﺩﻩ ﻳﺎ ﺭاﻛﺮﺵ ﺭﻭ ﻫﻞ ﻣﻴﺪﻩ. ﻭﻗﺖ ﻛﻨﻢ ﺑﺮاﺵ ﻳﻪ ﻛﺎﻟﺴﻜﻪ ﺩﺧﺘﺮﻭﻧﻪ ﻣﻴﺨﺮﻡ ﻛﻪ ﺭاﺣﺖ و ﺳﺒﻜﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻫﻲ ﻫﻞ ﺑﺪﻩ.

ﭼﺸﻢ و اﺑﺮﻭ و ﺩﻣﺎﻍ و ﺩﻫﻦ و ﻟﭗ و ﺩﺳﺖ و ﭘﺎ و ﻣﻮﻭﻭ ﺭﻭ ﺧﻮﺏ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻪ و ﻧﺸﻮﻥ ﻣﻴﺪﻩ.

ﺧﻼﺻﻪ اﻳﻦ ﺭﻭﺯا ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﺎﺵ ﺩﻳﮕﻪ ﺩﺭ ﺣﺪ ﺭﻭﺯ اﺳﺖ, ﻧﻪ ﻣﺎﻩ.

ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﻣﻨﺘﻆﺮﻡ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺑﺸﻪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻛﻠﻲ ﻛﺎﺭاﻱ ﺩﺳﺘﻲ اﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻳﻢ و ﻳﻪ ﻋﺎﻟﻤﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺑﺪﻳﻢ.

ﺧﻴﻠﻲ ﺩﻭﺳﺖ ﺩاﺷﺘﻢ ﻧﺰﺩﻳﻜﻤﻮﻥ ﺩﻭﺳﺘﺎﻳﻲ ﺭﻭ ﺩاﺷﺘﻢ ﻛﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﻢ ﺳﻦ ﺁﺩﺭﻳﻦ ﺩاﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺭﻓﺖ و ﺁﻣﺪ ﻛﻨﻴﻢ و ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺩاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ. اﻣﺎ ﺗﻮﻭ ﺗﻬﺮاﻥ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺑﺰﺭﻛﻲ ﺩﻭﺳﺘﺎﻡ ﻫﺮ ﻛﺪﻭﻡ اﻭﻥ ﺳﺮ ﺷﻬﺮﻥ و ﺭﻓﺖ و ﺁﻣﺪ ﻣﺸﻜﻠﻪ.

ﻣﻦ ﺑﺎ ﮔﻮﺷﻲ ﻣﻴﺎﻡ اﻳﻨﺠﺎ و ﺧﻴﻠﻲ ﻭﻗﺘﺎ ﻛﺪ اﻣﻨﻴﺘﻲ ﺑﺮاﻡ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻴﺸﻪ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻨﺖ ﺑﺬاﺭﻡ اﻣﺎ ﻫﺮ ﻣﻮﻗﻊ ﻭﻗﺖ ﻛﻨﻢ ﻭﺑﻼﮔﺎ ﺭﻭ ﻣﻴﺨﻮﻧﻢ. ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻌﺪاﺩ ﻭﺑﻼﮔﺎﻱ ﻓﻌﺎﻝ اﺯ اﻧﮕﺸﺘﺎﻱ ﻳﻪ ﺩﺳﺖ ﻫﻢ ﻛﻤﺘﺮ ﺷﺪﻩ.

 

تاريخ شنبه ۲۹ فروردین۱۳۹۴ساعت 10:36 نويسنده شیر کوچولو |

ﭼﻘﺪﺭ ﺭﻭﺯا ﺯﻭﺩ ﻣﻴﮕﺬﺭﻥ. اﻣﺮﻭﺯ ﺩﻝ ﻫﻮا ﮔﺮﻓﺘﻪ و اﺯ ﺩﻳﺸﺐ ﺩاﺭﻩ ﻣﻴﺒﺎﺭﻩ. ﺁﺩﺭﻳﻦ ﻫﻢ ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ و ﻫي ﺳﻌﻲ ﻣﻴﻜﻨﻪ ﺑﻴﺪاﺭ ﺷﻪ اﻣﺎ اﻧﮕﺎﺭ ﺩﻟﺶ ﻧﻤﻴﺎﺩ. ﺑﻌﺪ اﺯ ﻋﻴﺪ ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺳﺎﻋﺖ اﻧﺘﻆﺎﺭ ﺩاﺷﺘﻴﻢ ﻗﺎﻋﺪﺗﺎ ﺁﺩﺭﻳﻦ ﺷﺐ 9:30 ﺑﺨﻮاﺑﻪ و 8 ﺻﺒﺢ ﺑﻴﺪاﺭ ﺷﻪ. ﺣﺎﻻ ﺷﺐ ﺣﺪﻭﺩ 10 ﻣﻴﺨﻮاﺑﻪ و ﺻﺒﺢ 7 ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻴﺪاﺭﻩ. 

ﺑﭽﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺧﻮاﺑﺸﻮ ﻛﻢ ﻛﺮﺩﻩ. ﻋﻴﺒﻲ ﻧﺪاﺭﻩ. 

ﻫﻤﻴﻨﻜﻪ اﺯ 7 ﻣﺎﻫﮕﻲ ﻣﺮﺩﻭﻧﮕﻲ ﻣﻴﻜﻨﻪ ﺷﺒﺎ ﺳﺮﺷﻮ ﻣﻴﺬاﺭﻩ ﻳﻪ ﺳﺮﻩ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﻣﻴﺨﻮاﺑﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺮﺩﻩ. ﺩﺳﺘﺖ ﺩﺭﺩ ﻧﻜﻨﻪ ﻣﺎﻣﺎﻧﻲ.

ﺗﻮﻭ ﻓﻜﺮﻡ اﺯ اﺭﺩﻳﺒﻬﺸﺖ ﺁﺩﺭﻳﻨﻮ اﺯ ﺷﻴﺮ ﺑﮕﻴﺮﻡ. ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻟﺐ ﺑﻪ ﺷﻴﺮ ﺧﺸﻚ ﻧﺰﺩﻩ.ﻓﻘﻄ ﺷﻴﺮ ﺧﻮﺩﻣﻮ ﺧﻮﺭﺩﻩ و اﺯ 1 ﻣﺎﻩ ﭘﻴﺶ ﺭﻭﺯﻱ 1 ﻟﻴﻮاﻥ ﺷﻴﺮ ﮔﺎﻭ.  ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎﻝ اﺻﻼ ﻭاﺑﺴﺘﻪ ﺷﻴﺮﻡ ﻧﺸﺪﻩ.  اﻣﺎ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺭﻳﻪ اﺣﺴﺎﺱ ﻣﻴﻜﻨﻢ ﺩاﺭﻩ ﻣﻌﻨﻲ ﺷﻴﺮ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺭﻭ ﻣﻴﻔﻬﻤﻪ و ﮔﺎﻫﻲ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻴﺎﺩ ﺗﻘﺎﺿﺎ ﻣﻴﻜﻨﻪ ﻳﻌﻨﻲ ﻛﻢ ﻛﻢ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻋﺎﺩﺕ ﻛﻨﻪ و ﻣﻦ ﻧﻤﻴﺨﻮاﻡ اﻳﻦ ﻃﻮﺭ ﺑﺸﻪ. 

اﺯ ﻃﺮﻓﻲ ﺭﻭاﻧﺸﻨﺎﺳﺎ ﻫﻢ ﻣﻴﮕﻦ ﻣﻚ ﺯﺩﻥ ﺑﭽﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ 14 ﻣﺎﻫﮕﻲ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺑﺸﻪ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺩﭼﺎﺭ ﻋﺎﺭﺿﻪ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺩﻫﺎﻧﻲ ﻣﻴﺸﻪ.

ﺧﻼﺻﻪ ﻛﻪ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺩاﺭﻡ.

اﻣﺎ اﺯ ﻃﺮﻓﻲ ﻫﻢ ﺩﻟﻢ ﻧﻤﻴﺎﺩ ﺩﻳﮕﻪ ﺷﻴﺮ ﻧﺪﻡ.

ﺁﺩﺭﻳﻦ ﺩاﺭﻩ ﺑﻴﺪار ﻣﻴﺸﻪ. ﻫﻲ ﭼﺸﻤﺎﺷﻮ ﻣﻲ ﻣﺎﻟﻪ. اﺯ ﻭﻗﺘﻲ ﻳﻚ ﺳﺎﻟﺶ ﺷﺪﻩ ﺻﺒﻮﻭﻧﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻢ ﻣﻴﺨﻮﺭﻩ. ﻭاﺳﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺮاﻱ ﻭﻋﺪﻩ ﻗﺒﻞ ﻧﺎﻫﺎﺭﺵ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺪاﺭﻙ ﺑﺒﻴﻨﻢ. ﺑﭽﻢ ﺩاﺭﻩ ﺩﻧﺪﻭﻧﺶ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﺩ و ﻭﺭﻡ ﻛﺮﺩﻩ. ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻧﺪﻭﻥ ﺩﺫﺁﻭﺭﺩﻥ ﺳﺨﺘﻪ. ﻛﺎﺵ ﻗﺪﺭﺷﻮﻧﻮ ﺑﺪﻭﻧﻦ.

ﭼﻬﺎﺭﺷﻨﺒﻪ اﻃﺮاﻑ ﺗﻬﺮاﻥ ﻳﻪ ﻋﺮﻭﺳﻲ ﺩﻋﻮﺕ ﺩاﺭﻳﻢ. ﻋﺮﻭﺳﻲ ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻮﻣﻪ. ﻭاﺳﻪ اﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﭘﺴﺮﻱ ﻣﻴﺮﻳﻢ ﻋﺮﻭﺳﻲ. اﻟﺒﺘﻪ ﻗﺮاﺭﻣﻮﻥ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺯﻭﺩ  ﺑﺮﻳﻢ و ﻧﺰﺩﻳﻚ 9 ﺑﺮﮔﺮﺩﻳﻢ. 

ﻭاﻗﻌﺎ ﻫﻴﭻ ﺗﺼﻮﺭﻱ ﻧﺪاﺭﻡ ﺁﺩﺭﻳﻦ اﻭﻧﺠﺎ ﭼﻲ ﻛﺎﺭ ﻣﻴﻜﻨﻪ.. ﻋﺮﻭﺳﻲ ﺷﻠﻮﻏﻲ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ ﺑﺎ ﺣﺪﻭﺩ 400 - 500 ﺗﺎ ﻣﻬﻤﻮﻥ.

اﻣﺎ ﻛﻢ ﻛﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﻨﻪ.

ﺳﺨﺖ ﻣﻨﺘﻆر اﻭﻟﻴﻦ ﻛﻠﻤﺎﺗﻲ ﻫﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻋﺰﻳﺰﻛﻢ ﺑﻪ ﺯﺑﻮﻥ ﺑﻴﺎﺭﻩ. ﻏﻴﺮ اﺯ ﻣﺎﻣﺎ و ﺑﺎﺑﺎ ﻛﻪ اﻻﻧﻢ ﻣﻴﮕﻪ و ﺁﺑﻪ ﻛﻪ ﻗﺒﻼ ﻣﻴﮕﻔﺖ. ﻳﻌﻨﻲ ﭼﻪ ﻛﻠﻤﻪ اﻱ اﻭﻟﻴﻪ?

ﺑﻌﺪ اﺯ ﻣﺪﺗﻬﺎ اﺯ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻥ ﺁﺩﺭﻳﻦ ﺗﺎﺯﻩ ﺩاﺭﻡ ﻛﻢ ﻛﻢ ﻳﻪ ﻛﺎﺭاﻳﻲ ﻣﻴﻜﻨﻢ. ﻳﻪ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﻫﻔﺘﻪ ﺳﺮ ﻛﺎﺭ ﻣﻴﺮﻡ. ﺧﺮﻳﺪ, ﺁﺭاﻳﺸﮕﺎﻩ.... اﻳﻨﺎ ﭼﻴزاﻳﻴﻪ ﻛﻪ ﺗﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﭘﻴﺶ ﺗﻌﻂﻴﻞ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ.

ﭘﺴﺮﻱ اﻭﻣﺪ ﺑﻴﺪاﺭ ﺷﻪ ﺩﺳﺘﺸﻮ ﮔﺬاﺷﺖ ﺭﻭﻱ ﺩﺳﺘﻢ و ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮاﺑﺒﺪ.

ﻭاﻱ ﭼﻪ ﻟﺬﺗﻲ ﺩاﺭﻩ ﻭﻗﺘﻲ ﺑﻲ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﮔﺮﻡ ﺑﺎﺯﻱ ﺑﺎﻫﺎﺷﻢ ﻣﻴﺒﻴﻨﻢ ﺳﻌﻲ ﻣﻴﻜﻨﻪ ﺻﻮﺭﺗﺸﻮ ﻧﺰﺩﻳﻜﻦ ﺑﻴﺎﺭﻩ و ﻟﺒﺎﻱ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ و ﻗﺸﻨﮕﺸﻮ ﺑﭽﺴﺒﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻟﭙﺎﻡ. ﻣﻨﻢ ﺑﻮﺳﻪ ﺑﺎﺭﻭﻧﺶ ﻛﻨﻢ.

ﭘﺎﺭﺳﺎﻝ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﻫﻤﺶ ﻛﻮﻟﻳﻚ و ﺩﻝ ﺩﺭﺩ و ﻧﻔﺦ و ﮔﺮﻳﻪ و ﻛﻢ ﺧﻮاﺑﻲ.  ﺧﺪاﻳﺎ ﺷﻜﺮﺕ.  

 

تاريخ یکشنبه ۲۳ فروردین۱۳۹۴ساعت 10:28 نويسنده شیر کوچولو |